اصول بازیگری
سرنوشت محتوم تقریباً تمام شکست خوردگان است. این سرنوشت محتوم کسانیست
که با هر حرف کارگردان زود می رنجند. کسانی که همیشه گمان می کنند درکشان
نکرده، یا قدرشان ناشناخته مانده،یا در حقشان ظلم شده است. حال آنکه مشکلشان
فقط این است که چون مجذوب خودند و خود را آدم های بزرگی می دانند، در واقع
آدمهای مفلوکی اند که خودبینی بی مقدار تمام روحشان را خورده است.و آنچه گمان
می برند در وجودشان هست و ارزش عظیمی دارد، چیزی جز وهم تو خالی نیست،
وهمی که سرانجام یاس و تلخی ببار می آورد.
۳- بدن : بطور قطع اهمیت بدن در کار بازیگری بر هیچ یک از دست اندرکاران هنر تئاتر پوشیده نیست.
تقریباً در تمام مکاتب بازیگری، آموزشی بازیگر با کار روی بدن او آغاز میشود.
تا پس از رها کردن آن در هر زمان که لازم باشد برای رسیدن به اهدافش مورد
استفاده قرار دهد. بدنی که موانع فرهنگی، عاطفی وخشک اندیشی دارد در دریافت
محرک ها نمی تواند به راحتی حالتهای لازم را به خود اختصاص دهد. آموزش بدن
بطور کلی یعنی تربیت کردن آن به گونه ای که از سر تا پا و شامل تمام عضلات و
حتی رگهاست. شما باید حداقل یک سال هر روز دو ساعت به این تمرینات بپردازید
آن وقت شاهد آن خواهید بود که هر بیننده از دیدن بدن شما به وجد خواهد آمد.
۴-رهایی عضلات: عضلات بدن را راحت و آسوده رها کنید و با ضرباهنگ شخصی راه بروید
و دستها و پاهایتان را بچرخانید. روی نوک پا بروید در این حرکت بدن باید در حس پرواز
و بی وزنی غوطه ور شود. دستها را روی نوک پا بگذارید و با زانوهای خمیده راه بروید.
زانوها را کمی خم کنید با دستها انگشتان شست دو پا را بگیرید و راه بروید.
با پاهای خشک و کشیده راه بروید انگار دستهایتان با نخی نامرئی پاهایتان را
به حرکت درمی آورد.بازوها کشیده به سمت جلو باشند. زانوها را کمی خم کنید٬
دستها را پشت پاها بگذارید و با پرشهای کوتاه روبه جلو حرکت کنید و هنگام
فرود باز زانوها را به حالت خمیده اول درآورید. عضلات صورت را به شدت
منقبض کنید و سپس منبسط کنید. این کار را با سایر اعضای بدنتان انجام دهید.
دراز بکشید زانوها را ابتدا به طرف شکم٬ سپس به طرف سینه٬ و بعد
به طرف سر و در آخرین مرحله به پشت سر بکشید و به همین ترتیب حرکت را
به طور معکوس انجام دهید تا به حالت درازکش اولیه قرار بگیرید.
دراز بکشید٬ تا جایی که پشتتان با زمین به طور کامل تماس پیدا کند. مراقب باشید
هیچ یک از نقاط بدن دچار گرفتگی نشود. تمام عضلات پشت را با زمین تماس دهید
و در همین حال نفس بکشید. ایستادن روی سر و ایستادن روی شانه نیز جزء
تمرینهای عضلات به حساب می آیند که باید به آرامی انجام شود.